ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΣΤΟ REMEZZO

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΜΑΔΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

!!!Μια ομάδα φίλων, που αγαπούν τη φωτογραφία, εκφράζονται και χαλαρώνουν μέσα από την αναζήτηση όμορφων εικόνων και στιγμών, θεωρώντας πως η φωτογραφία είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό κλίκ!

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ....

1453... ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ...
2011... ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ....

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

…..ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΤΡΑΚΑΡΙΣΜΑ…..:

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ ΦΑΝΑΡΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ, ΟΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΑΞΗ ΕΦΟΡΜΟΥΝ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ, ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΑ.
ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΙΑΞΕΙ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ…..
ΑΠΛΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΠΡΟΣΕΞΙΕΣ…
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΤΡΑΚΑΡΙΣΜΑ….

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ REMEZZO:
Tα μέλη της ΦΩτογραφικής Λέσχης Καλαμαριάς (ΦΩ.Λ.Κ) παρουσιάζουν τις φωτογραφικές τους απόψεις σε μια ομαδική έκθεση Έγχρωμης και Ασπρόμαυρης φωτογραφίας, που θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο πολιτισμού Remezzo (Ν. Πλαστήρα 2, Αρετσού, Καλαμαριά τηλ. 2310453110 ). Στην έκθεση, η οποία θα διαρκέσει από την Παρασκευή 6 Μαϊου 2011 μέχρι την Παρασκευή 20 Μαϊου 2011, συμμετέχουν οι παρακάτω φωτογράφοι:
Γιαννοπούλου Αναστασία, Δάλπη Μαρία, Δουμπαλακίδης Πολύκαρπος, Ζέρβας Ανδρέας, Καραυγουστής Δημήτρης, Κίτσος Κώστας, Μοδιώτου Βαρβάρα, Μπενιάκου Ελένη, Μπόνιος Τάσος, Σιάννη Ευτέρπη, Ψαθάς Γεώργιος.-
Κατά την διάρκεια των εγκαινίων, την Παρασκευή 6-5-2011 στις 8:30μ.μ., θα δοθεί συναυλία κλασικής και κινηματογραφικής μουσικής από τους μουσικούς :
πιάνο: Ελίζα Τέλι, φλάουτο: Μιχάλης Τραχαλιός, κιθάρα: Μηνάς Βακαλούδης, κλαρινέτο: Παπακρασά Κωνσταντίνα.
Η έκθεση λειτουργεί:
Τρίτη – Παρασκευή : 18:00-22:00.
Σάββατο: 12:00 με 14:00 καί 19:00 με 22:00. Κυριακή: 12:00 με 17:00


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Ο γνωστός ζωγράφος Henri Matisse έμεινε γνωστός στην ιστορία για τα ζωντανά και έντονα χρώματά του. Όμως από το 1913 μέχρι το 1917 άλλαξε ριζικά το στυλ του, επηρεασμένος, όπως λένε, από το βαρύ κλίμα του 1ου παγκοσμίου πολέμου, χρησιμοποιώντας μουντά και καταθλιπτικά χρώματα… Ένας διάσημος πίνακας της εποχής αυτής είναι και το : ‘Bathers by a river” (Κολυμβητές στο ποτάμι) για τον οποίον οι ερευνητές είχαν υπόνοιες ότι κρύβει άλλες χρωματικές λεπτομέρειες οι οποίες έχουν αλλοιωθεί. Θέλοντας να αναπλάσουν την κατάσταση των χρωμάτων του αρχικού πίνακα ο, -δικός μας-, καθηγητής κ. Σωτήρης Τσαυτάρης και η ομάδα του Art Istitute of Chicago, μέσα από μια ψηφιακή ανάπλαση της ‘χαμένης έκδοσης’ του πίνακα, χρησιμοποίησαν μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του αρχικού πίνακα τραβηγμένη από έναν έμπορο τέχνης το 1909. Με διαδοχικούς μαθηματικούς αλγόριθμους ανα pixel της ψηφιοποιημένης φωτογραφίας και στηριζόμενη στην διαφορά φωτεινότητας των αποχρώσεων του γκρί, κατάφεραν να λύσουν το αίνιγμα της αλλαγής και να μαντέψουν σωστά την αρχική παλέτα του Matisse.!!!, βγάζοντας σημαντικά συμπεράσματα για άγνωστες πτυχές της δημιουργικής του πορείας. Η δύναμη της ψηφιοποιημένης φωτογραφίας που αντανακλάται στην Τέχνη…. Περισσότερα στο παρακάτω βίντεο link: http://vimeo.com/13009857

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ 'ΕΛΛΗΝΑΣ' ....ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ

Ας είχαμε ένα τέτοιο βουλευτή και εμείς στην Ελλάδα!!!

http://www.youtube.com/watch?v=E231f5i5u4k&feature=player_embedded

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ POZAR

ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΑΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΙΠΕΡΙΑΣ ΓΙΑ ΓΛΥΚΟΠΙΟΤΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ...

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!

....................................................................................................................................................................

ΔΩΡΑ.. ΔΩΡΑ...ΔΩΡΑ...

Όχι φιλε μου… Η εποχή μας δεν είναι τόσο άχρηστη όσο φαντάζει…
Πέρα από τον καταιονισμό φράσεων μικροαστικιστικού εφησυχασμού, όπως “δεν βαριέσαι”, “τι να κάνουμε”, “που να τρέχεις…”, “όλοι φταίμε”, “όλοι τα φάγαμε!!!” -,Αχ Παγκαλε, αθάνατη νεοελληνική καραγκιοζοφιγούρα- , πέρα από όλες τις ‘λαγοφωλιές’ της σύγχρονης εποχής και τεχνολογίας, που μπορείς να σιγουρέψεις τον εαυτούλη σου, υπάρχουν και μικρές κινήσεις της καθημερινότητας που μπορεί να φαντάζουν αθώες και αβλαβείς αλλά κατέχουν, η κάθε μια από την μέριά της, την αναπόφευκτη βαρύτητα και ορμή για να εισβάλουν και να τρυπήσουν, ανoίγοντας μικρές φωτεινές οπές, στο απεριόριστο μαύρο πέπλο της μελαγχολίας και της πνευματικής αποβλάκωσης που συμπορεύεται απαραίτητα με την οικονομική εξαθλίωση, της υποταγμένης πλέον χώρας μας στην ‘χούντα’ του μνημονίου και του ΔΝΤ.
Και δεν μιλάμε για πράγματα που θέλουν κόπο, όπως η τέχνη και η δημιουργία που ανέγγιχτες από την οικονομική δυστοκία, (με μόνη ίσως εξαίρεση την παραγωγή πολιτιστικών δρώμενων, που αυτό τελικά μόνο καλό μπορεί να κάνει στο χώρο, με τις τόσες αμέτρητες εκδηλώσεις, ήσσονος σημασίας, κάθε επαρχιώτικου μικρο -πολιτιστικού φορέα…), ανηφορίζουν τον δρόμο τους αγέρωχες και σιωπηλές…. Μιλάμε για θέματα συμπεριφοράς. Για κωδικούς συμπεριφοράς που θα σε ξεχωρίσουν από το καταναλωτικό σύνολο, χωρίς αυτά να σε κομπλάρουν και να σε κάνουν δαχτυλοδυκτούμενο..
Και η περίοδος των γιορτών με την απρόσκοπτη καταναλωτική της μανία παρέχει πρόσφορο έδαφος στην καταναλωτική μηχανή να σε συντρίψει, με όλα αυτά τα τεχνολογικά gadget-o- μαραφέτια, όλες αυτές τις χρησιμο- άχρηστες μικροκατασκευές που σου δελεάζουν το μυαλό, και ενοχοποιούν την ανάγκη σου να προσφέρεις ένα δώρο στα πρόσωπα που αγαπάς. Από την άλλη πάλι είναι ευκαιρία να θυμηθούμε κάποιες παλιότερες λιγότερο καταναλωτικές εποχές και δωρο-συνήθειες που πέρα από την νοσταλγία τους καλά θα κάνουμε να μην τις αφήσουμε να εκλείψουν από την σημερινή μίζερη ζωή μας. (Πολύ δε περισσότερο που ο υπερκαταναλωτισμός μας οδήγησε εδώ που φτάσαμε…).
Ετσι φέτος αποφάσισα να προσπεράσω τους σκοπέλους των πολυκαταστημάτων, των φωτομαγαζιών και των ιντερνετικών προσφορών και να κάνω, με τον τρόπο μου, μια μικρο-επαναστατική πράξη : Να χωθώ μέσα σε ένα παλιό καλό βιβλιοπωλείο και να αγοράσω για τα αγαπημένα μου πρόσωπα βιβλία και μάλιστα κλασικής λογοτεχνίας και όχι best seller της οκάς… Η γνώση έχει παντού και πάντοτε αξία και χρησιμότητα… Και δεν είναι καταναλωτική. Είναι η ίδια η ουσία της ζωής… Το βιβλίο σαν δώρο είναι διαχρονικό. Και αν θέλεις να είσαι επίσης σύγχρονος και μοδάτος, επέλεξε κάτι ψηφιακό. (φτάνει να διαβαστεί και να μην μείνει αρχείο στον σκληρό δίσκο….).

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2011
tzibis
Υ.Γ. περι κρίσεως

1. Υπάρχει μια τετραμελής μικροαστική οικογένεια, αρκούντως καταναλωτική, με ένα γιό στην εφηβεία που φυσιολογικά θέλει τις βόλτες του, και τις σχετικά πιο δαπανηρές βραδιές του. Ένα πρωί ανακαλύπτουν έντρομοι ότι πλέον δεν τους φτάνουν τα λεφτά για ζήσουν όπως ζούσαν μέχρι τότε. Αντί λοιπόν να αλλάξουν συνήθειες και να περιορίσουν τα έξοδα τους τα βάζουν με τον γιό για αλόγιστες σπατάλες, τον περιορίζουν του κόβουν την έξοδο και θέτουν μια τρόικα από τον πατέρα την μάνα και την αδερφή να ελέγχουν το χαρζιλίκι του. Οσο φταίει ο μπαγασάκος ο γιός άλλο τόσο φταίμε εμείς για το οικονομικό χάλι που μας οδηγεί η Ευρωπαίκή οικογένεια εμάς, το ατίθασο, ‘εφηβικό’ μέλος της, … ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΜΕ. ΟΥΤΕ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΥ..

...ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ....

‘…Τι κερδίζει η ζωή αν εσύ μακραίνεις από αυτήν; Τι κερδίζουνε οι σκλάβοι αν εσύ είσαι τέλειος μέσα στους τέσσερις τοίχους του κελιού σου; Τους μαθαίνεις να βαστάνε χαρούμενοι τις αλυσίδες τους… Μα όσο πιότερο τυραννούνε την σάρκα τόσο πιότερο το πνέμα τους βυθίζεται στο σκοτάδι… Αντίς τον ατομικό εγωισμό των ανθρώπων της βίας , κηρύττεις τον ομαδικό εγωισμό των αρνητάδων (της)…’

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ : ‘Ιστορία του Αγίου Παχώμιου’
Από το βιβλίο ‘Ο ΛΑΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΝΟΥΧΩΝ’

ΕΚΛΟΓΕΣ 2010

ΣΤΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟ…..

Μη με ευχαριστείς που δεν σε ψήφισα αγαπητέ μου υποψήφιε… Μη με ευγνωμονείς γι’ αυτό. Η πράξη μου αυτή πηγάζει από τα πιο ανιδιοτελή και ανόθευτα συναισθήματα που διαποτίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη.. Εμπεριέχει τόνους αλτρουισμού, αλληλεγύης και συμπάθειας προς τον συνάνθρωπο. Πολύ περισσότερους από αυτούς που περισσεύουν στον βάναυσο ρυθμό της καθημερινότητας των σύγχρονων ανθρώπων. Ηταν μια πράξη άδολη και συγχρόνως μεγαλειώδης. Μια πράξη ηρωική!!!.
Η απόφαση για την πραγματοποίησή της ήταν δύσκολη. Εγκυμονούσε πολλούς πνευματικούς κινδύνους και σκοπέλους της ανθρώπινης συνήθειας και καλοπέρασης. Δεν είναι εύκολο, για έναν συνειδητοποιημένο πολίτη αυτής της δημοκρατικής χώρας, να συνεχίσει να ζεί και να υπάρχει, χωρίς τα αξιομνημόνευτα οφέλη των υπηρεσιών, που σαν “υπηρέτης του Δημόσιου συμφέροντος” παρείχες απλόχερα, ακόμα και αν δεν στο ζητούσα, από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Κανένα προσωπικό όφελος, ούτε το παραμικρό δωράκι σαν αναγνώριση των υπηρεσιών που μου πρόσφερες, καμμιά αμερόληπτη στάση υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων δεν κλόνισε την ανωτερότητα και την οσιότητα του λειτουργήματος που είχες αναλάβει απέναντί μου. Γι αυτό πέρασα πολλές αμφιταλαντεύσεις μέχρι να η αξία και ο σκοπός της ιδέας να καθυποτάξουν τις ανάγκες για καλοπέραση και την εύκολη λύση…
Και η ιδέα, βαθειά ανθρωπιστική και καλοπροαίρετη, να σε απαλλάξω από το βάρος… Από το βάρος της εξουσίας… Που σαν παλιάς κοπής κατάδικος κουβαλάς σε όλο το εύρος του βίου σου. Που ξέρω καλά, δεν την ήθελες, δεν έκανες κανένα κόπο για να την αποκτήσεις, αλλά στην πρόσφεραν απλόχερα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, αναγνωρίζοντας την αξία σου. Παρόλο που πάλευες, με ψευτοσυκοφαντίες κυβερνητικά σκάνδαλα και δημοσιογραφικά τερτίπια να το αλλάξεις αυτό και να σε αντικρύσει ο λαός με το πιο αποκρουστικό σου πρόσωπο, ποτέ δεν κατάφερες να απαγκιστρωθείς από τα γρανάζια της εξουσίας. Πάντα συμμετείχες με τον έναν και τον άλλο τρόπο. (κοτζάμ χώρα, δυό - τρείς οικογένειες πρωθυπουργοί, μονάχα..). Ετσι καταλαβαίνω την ανακούφισή σου από την τέλεση της δημοκρατικής αυτής πράξης μου.
Παρ’ όλα τα κρυφά εγωιστικά στόματα που ούρλιαζαν μέσα μου να σε ωθήσω με την ψήφο μου να με υπηρετείς, δεν μου ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να το κάνω. Δεν μπορούσα!!!!! Η βαθειά φωνή της συνείδησης μου έλεγε να μην το κάνω. Να μην προχωρήσω σε μια τόσο αποτρόπαια και αποκρουστική πράξη αν θέσω στην αρμοδιότητα σου και στην ευθύνη σου έναν ολόκληρο Δήμο ή μια ολόκληρη περιφέρεια, κάτω από τις σημερινές συνθήκες της οικονομικής κρίσης. Δεν πήγαινε το χέρι μου να σε φυλακίσω μέσα σε έναν σφραγισμένο φάκελο με ένα σταυρό δίπλα στο όνομά σου, έτσι απλά…. Εσένα με αυτό το καθαρό, αστραποβόλο βλέμμα και αψεγάδιαστο πρόσωπο που εμφανιζόσουν στις αφίσες και τις κάρτες του προεκλογικού υλικού, από κάθε γωνιά της πόλης μας. Ετσι αβίαστα… Εσένα που η ειλικρινής αγωνία σου για τα προβλήματα αυτής εδώ της χώρας και η προθυμία σου να τα λύσεις αμέσως μόλις εκλεγείς, προκαλούσαν ρίγη αγαλλίασης και αισιοδοξίας στο σαλόνι του σπιτιού μου, κάθε φορά που πατούσα το τηλεκοντρόλ και αντάμωνα το φιλικό σου χαμόγελο να διαχέεται από την μικρή οθόνη στην ατμόσφαιρα. Όχι,… τέτοιο μεγάλο κακό δεν θα σου κάνω.
Αποφάσισα να μην σε ξανά – φυλακίσω στην κάλπη. Να σε αφήσω ελεύθερο, απαλλαγμένο από υποχρεώσεις και προβλήματα, να αντιμετωπίσεις την ζωή καταπρόσωπο και όχι μέσα από το παραμορφωτικό φακό της μικροπολιτικής υποτέλειας… Θα δώσω σε άλλους, άχαρους και ανούσιους, χωρίς πολιτική προϊστορία, το θλιβερό προνόμιο να ασχοληθούν με τα κοινά. Ασ’ τους αυτούς.. Θα την πατήσουν.. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. Εσύ είσαι ο τυχερός… Αυτός που θα ελευθερωθεί από τα δεσμά της εξουσίας και της αλαζονείας… Και ίσως τότε τα πράγματα γίνουν καλύτερα για όλους μας και τα προβλήματα λύνονται πιο εύκολα και πιο καθαρά… Αλλά δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς γι’ αυτό.. Είναι απλά η αγάπη που σου προσφέρει απλόχερα ένας συνειδητοποιημένος ψηφοφόρος….

tzibis

ΕΚΛΟΓΟ...ΧΑΡΤΟΥΡΑ

Πως θα με πείσουν για την οικονομική πολιτική τους, κάτω από το βάρος μάλιστα του μνημονίου, όταν όλα τα κόμματα ξοδεύουν ένα σωρό λεφτά σε χαρτική ύλη για την προώθηση και διαφήμιση των υποψηφίων τους……….

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ

KASTORIADIS_VIDEO